Upp úr þessum plægða en að öðru leyti óunna jarðvegi er Hrossaræktarsamband Vesturlands (hér eftir skammstafað Hrs. V.) sprottið og fyrsti vísirinn að stofnun þess lagður á stjórnarfundi Hrossræktardeildar B.S.B. að Laugavöllum i Reykholtdal 18. mars 1962 þar sem allir stjórnarmenn voru mættir þeir Símon Teitsson Borgarnesi, Þorsteinn Guðmundsson Skálpastöðum og Björn Jóhannesson Laugavöllum en þá kom fyrst á dagskrá umræða um stofnun Hrs. V. með þátttöku Snæfellinga, Dalamanna og e.t.v. Strandamanna vegna tilmæla frá Leifi Kr. Jóhannessyni ráðunauti á Snæfellsnesi. Samþykkt var að leggja málið fyrir næsta aðalfund B.S.B.

Þriðjudaginn 26. júní árið 1962 var samþykkt svohljóðandi ályktun um hrossaræktarmál á aðalfundi B.S.B. ,,Vegna óska hestamannafélaganna í Strandasýslu, Dalasýslu og sams konar tilmæla frá Snæfellingum, gerir aðalfundur B.S.B. 1962 svofellda ályktun: Fundurinn lýsir því yfir, að Búnaðarsamband Borgarfjarðar er fúst til að ræða þetta mál. Jafnframt vill fundurinn benda á að hrossaræktarsambandið er deild í Búnaðarsambandi Borgarfjarðar. Myndi því eðlilegra að búnaðarsambönd þeirra héraða, sem hér óska samstarfs yrðu aðilar að málinu.”

Á aðalfundi B.S.B. föstudaginn 3. maí 1963 var samþykkt tillaga um þann möguleika að leggja hrossaræktardeildina innan B.S.B. niður og stofna sjálfstætt samband á Vesturlandi. Eftir nánari athugun verði málið lagt fyrir fulltrúafund B.S.B.

Hinn 1. des. 1963 var fundur haldinn í skrifstofu Borgarneshrepps þar sem mættir voru fulltrúar frá þeim samtökum sem áður eru nefnd og rætt um stofnun hrossaræktarsambands þar sem sambandssvæðið væri Vesturlandskjördæmi ásamt Strandasýslu. Á fundinum voru mættir þessi menn:
Símon Teitsson Borgarnesi
Björn Jóhannesson Laugavöllum
Bjarni Arason ráðunautur Borgarnesi
Guðmundur Pétursson ráðunautur Hesti
Þorsteinn Guðmundsson Skálpastöðum
Jón Kristjánsson Kjörseyri Strandasýslu
Bjarni Finnbogason ráðunautur Búðardal
Gísli Þorsteinsson Þorgeirstaðarhlíð Dalasýslu
Haukur Sveinbjörnsson Snorrastöðum Snæf.
Leifur Kr. Jóhannesson ráðunautur Stykkishólmi
Þorkell Bjarnason hrossaræktarráðunautur B.Í. Laugarvatni.
Bjarni Bjarnason fyrrv. skólastjóri Laugarvatni

Eftir stutta framsöguræðu Símonar Teitssonar tók til máls Þorkell Bjarnason sem ræddi fundarefnið og mælti eindregið með stækkun sambandssvæða. Þorsteinn Guðmundsson og Guðmundur Pétursson fluttu tillögu um að sambandið hlutaðist til að það eða einstaklingar hæfust handa um hreinræktun úrvals hrossakynja á sambandssvæðinu.
Eftir kaffihlé skiptust menn í tvo hópa og ræddu málið sín á milli og báru sig saman á eftir.
Þá bauð stjórn Hrossaræktardeildar B.S.B. hinum væntanlegu nýju félögum að hver ný deild sem gengi í sambandið greiddi 10.000 kr. sem stofnframlag þannig að á næsta vori væru greiddar kr. 6.000 og svo 2.000 á ári næstu 2 árin. Samþykkt samhljóða.
Að síðustu mælti Bjarni Bjarnason nokkur hvatningarorð.
Þriðjudaginn 23. júní 1964 á aðalfundi B.S.B. var tekin lokaákvörðun um að leggja deildina niður og stækka svæðið svo sem áður hefir verið skýrt frá og samþykkt samhljóða svofelld tillaga: ,,Aðalfundur B.S.B. samþykkir að verða við óskum Hestamannafélags Snæfellinga, Hestamannafélagsins Glaðs í Dalasýslu og Hestamannafélagsins Blakks í Strandasýslu til stofnunar Hrossaræktarsambands Vesturlands samkvæmt samþykktum fundar er haldinn var í Borgarnesi 1. des. 1963 með fulltrúum frá nefndum félögum ásamt stjórn og ráðunautum B.S.B. og Þorkeli Bjarnasyni hrossaræktaráðunaut enda samþykki Búnaðarfélag Íslands lög sambandsins”. Þar með var afskiptum B.S.B. af hinni félagslegu hlið hrossaræktarstarfsins í héraði lokið en áfram var búnaðarsambandið aðili að héraðssýningum og fjórðungsmótum í Borgarfirði svo sem lög mæla um. Síðan 1964 hefur Hrossaræktarsambandið verið þannig uppbyggt að að því standa hreppadeildirnar gömlu í Mýra- og Borgarfjarðarsýlsum, sem eru deildir hver í sinni sveit nema sveitirnar sunnan Skarðsheiðar á félagssvæði Hestamannafélagsins Dreyra en það félag fer með málefni hrossaræktarinnar á því svæði og er ein deild í Hrs. V. Snæfellingur á Snæfellsnesi, Glaður í Dalasýslu og Blakkur í Strandasýslu eru svo deildir innan sambandsins hvert á sínu félagssvæði.
Þegar hér er komið sögu þykir rétt að birta orðrétta stofnfundargerð Hrs. V. svohljóðandi:
Aðalfundur Hrossaræktarsambands Vesturlands.

„Ár 1964 laugardaginn 31. okt. var haldinn í Borgarnesi stofnfundur Hrossaræktarsambands Vesturlands. Formaður hrossaræktardeildar Búnaðarsambands Borgarfjarðar, Símon Teitsson, setti fundinn og stjórnaði honum. Tilnefndi hann sem fundarritara Brynjólf Sæmundsson Hólmavík. Formaður lagði fram svohljóðandi dagskrá:

1. Skýrsla stjórnar
2. Reikningar
3. Lagabreytingar
4. Stjórnarkosning
5. Önnur mál.

I. Formaður flutti skýrslu stjórnarinnar. Rakti hann sögu hrossaræktardeildar Búnaðarsambands Borgarfjarðar frá stofnun þess, en það var stofnað 1954. Gerði hann grein fyrir stóðhestakosti sambandsins frá upphafi, en sambandið hafði eignast til þessa 24 hesta. Þar hafa fallið úr notkun 14 af ýmsum ástæðum en 10 eru nú í eigu sambandsins og gaf formaður greinargóða lýsingu á hverjum einstökum þeirra. Formaður taldi dýrmæta reynslu hafa fengist á þessu 10 ára starfstímabili og taldi að stóðhestakosturinn hefði tekið miklum framförum á tímabilinu. Að lokum óskaði formaður þess að hið nýja samband mætti vaxa og eflast að hestakosti.
II. Formaður lagði fram reikninga hrossarræktardeildar B.S.B. fyrir árið 1963 og skýrði þá.
Niðurstöður rekstrarreiknings voru kr. 23.352.31
Niðurstöðutölur hestakaupasjóðsreiknings voru 38.754.29
Eignir umfram skuldir voru kr. 102.325.74

III Formaður lagði fram frumvarp að lögum fyrir hrossaræktarsamband Vesturlands. Tillaga kom fram frá Guðmundi Péturssyni um að kjósa nefnd til að fjalla um lagafrumvarpið. Kosnir voru eftir uppástungu þeir Þorkell Bjarnason, Guðmundur Pétursson, Leifur Kr. Jóhannesson, Brynjólfur Sæmundsson og formaður sambandsins Símon Teitsson.
Því næst var gefið fundarhlé.

Þegar fundi var framhaldið lagði formaður fram lagafrumvarpið með þeim breytingum sem nefndin gerði á því.  Nokkrar umræður urðu um frumvarpið og tóku til máls auk formanns þeir Guðmundur Magnússon, Árni Guðmundsson og Jón Kristjánsson.  Var frumvarpið síðan samþykkt með smávægilegum breytingum og er svohljóðandi:

Lög Hrossaræktarsambands Vesturlands

1. gr.
   Félagið heitir Hrossaræktarsamband Vesturlands og starfar samkvæmt gildandi búfjárræktarlögum. Félagssvæðið er Vesturlandskjördæmi svo og Strandasýsla. Heimili þess og varnarþing er í Borgarnesi.
2. gr.
   Félagið starfar í deildum og á hver deild sem svarar verði eins stóðhests í sambandssjóði. Sambandið skal sjá hverri deild fyrir einum hesti yfir sumarið, en hver deild skal sjá um framfæri eins stóðhests árlangt.
   Séu hestarnir færri en deildirnar, skal sú deild sem engan hest fóðrar, greiða til sambandsins upphæð, sem svarar fóðri eins hests. Hestunum skal ráðstafað í fóður í samráði við stjórn sambandsins.
3. gr.
   Markmið sambandsins er að efla hrossarækt á (sambandssvæðinu) félagssvæðinu. Tilgangi sínum hyggst sambandið ná á eftirfarandi hátt.
   1 Vinna að því að gera hrossin verðmeiri með kynbótum, hagfelldara uppeldi og tamningu.
   2 Styðja við hvers konar viðleitni til markaðsöflunar innan lands og utan.
   3 Vinna að því að glæða áhuga almennings fyrir hrossarækt og hestamennsku með því að stuðla að skipulagningu kappreiða víðsvegar á sambandssvæðinu og gera þær að viðburðardegi fyrir alla þá, sem hestum unna, enda verði leitast við að sýna og kynna fólki sem flesta af eiginleikum hins fjölhæfa íslenska hests.
   4 Stuðla að því, að ungt fólk geti notið leiðsagnar um tamningu og meðferð hesta.
4. gr.
   Sambandið vill beita sér fyrir því, að athuganir fari fram árlega á tveggja vetra gömlum folum og skapa aðstöðu til þess, að líklegustu folarnir verði ógeltir til þriggja vetra aldurs, enda verði þá endurnýjað mat á þeim og skorið úr um það hverjir þeirra teljast hæfir til kynbóta.
5. gr.
   Meðlimir í sambandinu eru hinar ýmsu deildir, sem eru myndaðar af einu eða fleiri hrossaræktarfélögum, svo og félagsheildir, enda hafa þær sömu réttindi og skyldur og aðrar deildir.
6. gr.
   Með inntökugjaldi deildanna skal myndaður sjóður, sem varið verði til stóðhestakaupa.
   Stofngjald hverrar deildar skal miðað við verð á góðum stóðhesti, eins og það er á hverjum tíma og ákveðið á aðalfundi. Stofnsjóðsgjaldið er óafturkræft framlag félaganna meðan sambandið starfar, en leysist það upp, verður farið með eignir samkvæmt búfjárræktarlögum. Hver deild hefir tvö atkvæði á aðalfundi.
7. gr.
   Árlegar tekjur sambandsins eru:
   1 Fóðurstyrkir ofl. samkv. Búfjárræktarlögum.
   2 Verð seldra stóðhesta.
   3 Skaðabætur vegna vanhalda á tryggðum stóðhestum.
   4 Vextir af sjóðum ofl.
8. gr.
   Sambandinu stýrir þriggja manna stjórn, formaður, ritari og gjaldkeri, og jafnmargir til vara. Fyrst sé kosin öll stjórnin, en eftir það sé kosinn einn maður til þriggja ára eftir hlutkesti 2. og 3. árið. Endurskoðendur skulu vera tveir og jafn margir til vara kosnir árlega. Kosningar skulu vera skriflegar og ræður afl atkvæða úrslitum.
   Kjörgengi í stjórn sambandsins eru meðlimir allra félaga sem standa að sambandinu. Kjósa má endurskoðendur opinberri kosningu ef mótmælum er ekki hreyft.
9. gr.
   Aðalfund skal halda árlega og hefur hann æðsta vald í öllum málefnum sambandsins.
   Verkefni hans eru:
   1 Skýrslur sambandsstjórnar
   2 Lagðir fram endurskoðaðir reikningar
   3 Lagabreytingar
   4 Stjórnarkosning
   5 Önnur mál.
10. gr.
    Aðalfundur kýs árlega einn af búfjárræktarráðunautum á sambandssvæðinu sem ráðunaut sinn og hefir hann tillögurétt og neitunarvald til jafns við stjórnina um allt er varðar stóðhestakaup. Ráðunauturinn skal þó ekki eiga sæti í sambandsstjórninni.

---

IV Kosningar
a) Stjórnarkosning:
Fyrst var kosinn formaður og var kjörinn Símon Teitsson með 19 atkvæðum en Leifur Jóhannesson hlaut 1 atkv.
b) Kosinn ráðunautur sambandsins. Kosinn var Guðmundur Pétursson með 18 atkv., en Leifur Jóhannesson hlaut 3 atkv.
c) Þá var stungið upp á Baldvin Þórarinssyni, Einari Gíslasyni, Jóni Kristjánssyni, Hauki Sveinbjarnarsyni og Friðgeiri Friðjónssyni í nefnd til þess að gera tillögur um kosningu ritara og gjaldkera.
Uppstillinganefnd gerði tillögur um að Marinó Jakobsson yrði ritari og Leifur Kr. Jóhannesson gjaldkeri. Því næst var kosinn ritari og hlaut Marinó Jakobsson kosningu með 18 atkv., Einar Gíslason hlaut 2 atkv. og Leifur Jóhannesson 1 atkv.
Þá var kosinn gjaldkeri og hlaut Leifur Kr. Jóhannesson kosningu með 20 atkv. en Einar Gíslason hlaut 1 atkv.
d) Kosning varastjórnar: Kosningu hlutu þeir Einar Gíslason varaformaður með 18 atkv. Haukur Sveinbjarnason vararitari 10 atkv. Björn Jóhannesson varagjaldkeri 8 atkv.
e) Þá voru endurskoðendur kosnir eftir uppástungu: Friðgeir Friðjónsson og Árni Guðmundsson til vara þeir Andrés Jóhannesson og Ragnar Jónatansson.

V Önnur mál
Þá tók til máls hrossaræktarráðunautur Búnaðarfélags Íslands, Þorkell Bjarnason. Ræddi hann um stóðhestaval og taldi hann að fjármagn til hrossaræktarinnar væri af mjög skornum skammti.
Taldi hann að hrossaræktarsamböndin væru góð leið að því marki sem keppt væri að, og að kynbótamálunum þyrfti að vinna með sameiginlegu átaki ráðunauta, bænda og annarra áhugamanna um hrossarækt. Þá ræddi hann um nauðsyn þess að koma upp nákvæmri spjaldskrá yfir öll fædd folöld.
Þá var orðið gefið frjálst og kvaddi sér hljóðs Jón Kristjánsson. Ræddi hann um hrossarækt og hvatti til stofnræktar.
Skúli Kristjónsson ræddi nauðsyn þess að stóðhestar fái fullkomna tamningu og að hryssr fengju einnig nokkra tamningu.
Guðmundur Pétursson sagði frá því að stofnað hefði verið félag til þess að hreinrækta Hornafjarðarstofninn. Einnig gat hann þess að komið hefði til orða að hreinrækta fleiri stofna í Borgarfirði.
Einnig tók til máls Leifur Jóhannesson. Fleiri kvöddu sér ekki hljóðs og þakkaði formaður fundarmönnum komuna og óskað þeim góðrar heimferðar.

Fundið slitið.
Brynjólfur Sæmundsson, Símon Teitsson fundarritari“

Hér á undan hefir verið gerð allnákvæm grein fyrir aðdraganda og tilurð Hrs. V. og þeir menn tilnefndir sem aðallega komu að því málefni og lögðu grunninn að undirbúningi og stofnun þess.
Á fyrsta aðalfundi Hrs. V. 5. desember 1965 kom fram í skýrslu formanns Símonar Teitssonar Borgarnesi að 15 deildir hefðu starfað innan sambandsins á fyrsta starfsári þess og nýting stóðhestanna betri en oft áður. Þá vonaði formaður að hinir nýju félagar fyndu að þeir væru velkomnir til samstarfsins.

Þá minntist formaður á að hrossaræktin ætti sér enn marga gagnrýnendur sem teldu að bestu hrossin kæmu úr óræktuðu stóði. Orðrétt úr fundargerðinn:

,,Þorkell tók til máls og þakkaði stjórn Faxa sem sá um framkvæmd fjórðungsmótsins þá um sumarið 1965 fyrir góða frammistöðu. Hann gaf lýsingu á hestum sambandsins sem sýndir voru. Baldur og Roði mundu halda áfram að bæta stofninn en hæpið væri að nota Hrafn frá Miðfossum lengur til undaneldis. Bliki og Rökkvi eru báðir með I. verðlaun og góðir einstaklingar en Geisli aðeins lakari enda fékk hann II. verðlaun. Freyr kom illa út og mun lakar en á Þingvöllum 1962 þegar hann kom vel fyrir 4 v. gamall. Léttir leit illa út og hafði augsýnilega komið illa út úr notkun um vorið. Hefur Þorkell von um að hér sé gott efni á ferðinni. Logi geðslegt hestsefni”.

Hér er að sjálfsögðu átt við stóðhestana Baldur 449 frá Bóndhól, Roða 453 frá Skörðugili, Hrafn 402 frá Miðfossum, Blika 589 frá Tungufelli, Rökkva 552 frá Dalkoti, Geisla 588 frá Sandlækjarkoti, Frey 579 frá Árbæ, Létti 586 frá Vilmundarstoðum og Loga 605 frá Kletti.
Þessi kafli úr fundargerð sem Einar E. Gíslason bústjóri á Hesti ritaði er birt í þeim tilgangi að sýna hvað góður fundarritari getur með fáum orðum sagt mikla sögu. Á þessum fundi kom fram sú skoðun að fóðra alla hesta sambandsins á sama stað og hafa þá í þjálfun hjá sama manni, því þá væri hægt að fylgjast með þeim á jafnréttisgrunni.

Árið 1966 á aðalfundi varpaði formaður Símon Teitsson fram því áliti að ástæða væri til meiri sjálfsgagnrýni á hesta sambandsins. Þá kom fram í máli formanns að ástæða væri til að taka ljósmyndir af hestum sambandsins og er það í fyrsta sinn sem sú hugmynd kemur fram.

Á aðalfundinum 29. apríl 1967 kom fram á máli Þorkels Bjarnasonar að á Suðurlandi væru hafnar afkvæmarannsóknir á stóðhestum sem B.F.Í. styrkti. Þessum merka þætti í ræktunarsögunni verður sagt frá í öðrum kafla í bókinni ásamt tamningastöð Hrs.V.

Á stjórnarfundi 8. des. 1969 sagði formaður Símon Teitsson frá bréfi sem hefði borist frá Hrs. Suðurlands og stungið upp á skiptum og samvinnu með stóðhestana. Þetta er nefnt hér vegna þess að þetta var nýmæli og í fyrsta sinn sem skipti á stóðhestum við önnur sambönd komu á dagskrá hjá Hrs.V.

Á aðalfundinum 26. apríl 1970 vakti Skúli Kristjónsson Svignaskarði máls á að lítið þokaðist í þá átt að losna við lausagöngu graðhesta og þörf á að takast á við það verkefni. Þetta sýnir mönnum hvað þetta var erfitt og viðkvæmt verkefni sem tók ótrúlega mörg ár að leysa.

Á aðalfundi 23. apríl 1971 kom fram í umræðum í fyrsta sinn að sambandið eignaðist jörð eða jarðarpart til geysmlu á stóðhestum þegar þeir losnuðu úr leigu. En fram að þeim tíma höfðu deildir sambandsins annast hagagöngu fyrir þá þar til þeir voru teknir á hús. Þegar hér var komið sögu var þetta fyrirkomulag að ganga sér til húðar og menn komu auga á að eittthvað yrði að gera í málinu. Það var Leópold Jóhannesson sem vakti máls á þessu. Þá kom erindi frá formanni Landssambands hestamannafélaga með ósk um að rúm yrði gefið fyrir sýningu á hlýðniæfingum þýskra reiðkennara á fjórðungsmótinu 1971 sem var nýnæli hér á landi. Ennfremur uppástunga frá Marinó Jakobssyni Skáney að sýndir yrðu afkvæmahópar undan stóðhestum sem notaðir hefðu verið á sambandssvæðinu þó ekki væri um formlega afkvæmasýningu að ræða enda yrðu þessir hópar sýndir án þess að dómar færu fram á þeim og líktist þetta ræktunarbússýningum sem þekkjast í dag og voru teknar upp mörgum árum síðar. Báðum þessum atriðum var vísað til framkvæmdanefndar fjórðungsmótsins sem þá var búið að kjósa. Á þessum fundi gerðist það að Leifur Kr. Jóhannesson kvaddi sér hljóðs og ávarpaði Símon Teitsson og flutti honum þakkir fyrir óeigingjarnt starf í þágu hestamanna í héraðinu og færði honum að gjöf hest frá samtökum hestamanna á Vesturlandi.

Á aðalfundi 22. apríl 1972 minntist formaður á fjórðungsmótið 1971 sem Hrs. V. var rekstraraðili að sem hefði tekist vel í alla staði og nefndi sérstaklega að þar hefðu verið sýndar 10 hryssur með afkvæmum og allar fengið I. verðlaun nema ein sem var með góð II. verðlaun og nefndi þetta sem tákn um það að ætla mætti að ör framför væri í hrossum í landshlutanum.
Þá upplýsti Þorkell Bjarnason hugmynd um stóðhestastöð B.F.Í og hafði málið fengið jákvæða afgreiðslu á Búnaðarþingi. Þá fór Þorkell lofsamlegum orðum um framkvæmd fjórðungsmótsins og benti mönnum á að þau hross sem stóðu efst í dómum hefðu flest komið úr hrossaræktinni með einum eða öðrum hætti.

Á aðalfundi 28. apríl 1973 sagði formaður Símon Teitsson frá að stjórnin hefði mótmælt framkomnu frumvarpi um útflutning á folöldum sem fram kom á Búnaðarþingi þá um veturinn. Þorkell Bjarnason varaði af gefnu tilefni við smæð margra kynbótahesta þó aldrei mætti fórna góðum kynbótahesti af þeim sökum, heldur hafa þetta í huga við val á kynbótahestum.

Á aðalfundi 27. apríl 1974 kom fram að stjórn Hrs. V. hefði mótmælt niðurfellingu tekjustofna sem nauðsynlegir eru til fjármögnunar á stóðhestakaupum hrossaræktarsambandanna sem annars yrðu fluttir út. Stjórn Hrs. V. hafði tekið land á leigu til hagagöngu stóðhestanna þegar þeir kæmu úr notkun með fyrirvara um samþykkt aðalfundar. Leiguskilmálar þessir voru samþykktir einum rómi. Land þetta er í Miklaholt í Miklaholtshreppi.

Á stjórnarfundi 28. mars 1975 sagði formaður frá fundarboði um stofnfund félags stóðbænda sem væri boðaður 19. apríl 1975. Þessir menn voru kosnir til að mæta þar, Marinó Jakobsson Skáney, Guðmundur Pétursson Gullberastöðum og Gísli Höskuldsson Hofsstöðum.

Á aðalfundi laugardaginn 23. apríl 1977 kvaddi Leifur Kr. Jóhannesson sér hljóðs og ávarpaði Marinó Jakobsson og þakkaði honum vel unnin störf í þágu hrossaræktar og færði honum að gjöf myndir af 5 stóðhestum sem allir tengjast hans hrossarækt. En Marinó hætti í stjórn sambandsins árið áður, 1976 eftir setu í stjórn frá upphafi samtakanna 1964.

Árið 1975 var tekin í notkun geymslugirðing í Miklaholti í Miklaholtshreppi en 1981 var svo komið að hún þurfti allmikið viðhald og ákveðið að kosta ekki miklu til við viðhald á henni enda þótti hún nokkuð afskekkt, og ganga þurfti með hestana alllangan spöl þar sem ekki var hægt að keyra að henni, heldur freista þess að fá girðingu meira miðsvæðis. Þó fór svo að ráðist var í viðgerð á henni og hún notuð síðast 1986.

Um 1980 fór að bera á því að folaldaskýrslur skiluðu sér illa frá mörgum deildarformönnum, en skil þeirra í tæka tíð var forsenda þess að starfsstyrkur frá B.F.Í. yrði greiddur. Svo rammt kvað að þessu að á aðalfundi 7. maí 1983 taldi formaður Árni Guðmundsson Beigalda sig knúinn til að taka þetta upp í ársskýrslu sinni, orðrétt úr fundargerð: ,,mál Árna var langt og ítarlegt og e.t.v. biturt á köflum en hann gerði að niðurlagsorðum að hann treysti á samstöðu og félagshyggju starfinu til heilla.” Ári seinna eða 1984 kom fram tillaga um þetta sem sést í kaflanum þar sem fjallað er um þær tillögur sem fram hafa komið.
Útlit er á að félagsmenn hafi rifið sig upp úr þessum öldudal áhugaleysis á þessum tíma.
Á aðalfundi 1983 sagði Þorkell Bjarnason að breytingar væru í aðsigi hvað varðar afkvæmarannsóknir, sem trúlega myndu leggjast niður í því formi sem þær hafa verið í nokkur ár. Fundarmenn sem til máls tóku um málið létu þá skoðun í ljós að eitthvað þyrfti að koma í staðinn, en aðalatriðið væri að vitneskja um kynbótagildi stóðhestanna kæmi í ljós svo fljótt sem auðið væri.
Á þessum árum kom fram á fundi nokkur gagnrýni á stóðhestakost sambandsins og var þar fremstur í flokki Ólafur Kristjánsson Ólafsvík, og komu í hugann við þær umræður að mörgum árum áður hafði Símon Teitsson talað um á fundi að sjálfsgagnrýni á hesta sambandsins væri góð innan hæfilegra marka. Vegna þessara umræðna kom fram í máli Þorkels Bjarnasonar, að samböndin ættu að kappkosta að eiga fáa en góða hesta og hafa samvinnu um notkun þeirra og tryggja sér aðgang að hinu besta með samstarfi sín á milli.
Árið 1984 var sótt um styrk til að koma upp girðingu til geymslu á ónotuðum stóðhestum sem kæmu úr notkun frá deildum sambandsins, einnig var á því svæði hægt að hafa hólf fyrir hryssur hjá stóðhesti í almennri notkun. Þetta var í landi Stóru-Fellsaxlar í Skilmannahreppi, Borg.

Á aðalfundi 14. apríl 1984 komu fram tilmæli um að varaformaður Hrs. V. væri boðaður og sæti stjórnarfundi sem áheyrnarfulltrúi með málfrelsi og tillögurétti en án atkvæðisréttar. Ólafur Kristjánsson Ólafsvík varaformaður sat flesta stjórnarfundi eftir þetta meðan hans naut við, þann fyrsta 22. janúar 1985. Efnislega úr þeirri stjórnarfundargerð. Í fundargerð þess stjórnarfundar kemur fram að Ólafur Kristjánsson ræddi um kynbótastarfið. Sagði að mikil óánægja væri með starfsemi sambandsins á Snæfellsnesi og lægi við að Hestamannafélagið Snæfellingur segði sig úr Hrs. V. og færu að því leyti í fótspor Dalamanna. Persónulega væri hann þó á móti því. Á þá sem voru í stjórn Hrs.V. kom þetta sem þruma úr heiðskýru lofti því allar meirihátta ákvarðanir sem teknar voru um stóðhestakaup og annað voru ávallt bornar undir aðalfund samtakanna til samþykktar eða synjunar.

Á stjórnarfundi 31. mars 1987 mætti Gunnar Örn Guðmundsson og fór fram á að fá einhvern af hestum Hrs. V. lánaðan til að nota næsta vor við sæðingar en þá var hann að fara til Þýskalands á mánaðarnámskeið í hrossasæðingum. Stjórn Hrs. V. vildi að sjálfsögðu styrkja þetta brautryðjandastarf að svo miklu leyti sem kostur var á og einhugur varð um að lána til þessa Ófeig 818 og þar með auka notkun á þeim ágæta hesti og lána hann frá 5. júní það ár þangað til hann færi í girðingu en þó aldrei skemur en til 20. júní.

6. maí 1987 var samningsuppkast um leigu á landsspildu úr landi Stóru-Fellsaxlar lagt fyrir stjórnarfund. Stjórnin samþykkti samningsuppkastið með smávægilegum breytingum og Ólafi Sigurbjörnssyni falið fullt umboð til að undirrita hann fyrir hönd Hrs. V.

13. apríl 1987 lést Símon Teitsson 83 ára. Á aðalfundi 8. maí 1987 var hins merka forvígismanns minnst með þakklátum huga af formanni samtakanna Árna Guðmundssyni og hrossaræktarráðunaut Þorkeli Bjarnasyni en Símon hafði verið í stjórn Hrs. Borgarfjarðar frá 1958 til 1964 og Hrs. V. 1964-1975 og alltaf sem formaður nema fyrsta árið í stjórn Hrs. Borgarfjarðar og hefur hann setið lengst allra í stjórn þessara samtaka.
Þá var Gunnari Erni Guðmundssyni þökkuð brautryðjendastarf í hrossasæðingum, einnig þeim Ingimar Sveinssyni Hvanneyri og Sigurbirni Björnssyni Lundum sem unnu að þessum málum af heilum hug.

Árið 1971 gerðist það að Einar E. Gíslason tók myndir af öllum kynbótahrossunum sem fram komu á fjórðungsmótinu og var samþykkt af stjórn sambandsins að því starfi yrði haldið áfram og eru til myndir af kynbótahrossum á nokkrum mótun. En 1988 var komin ný tækni til sögunnar því þá færði Birna Hauksdóttir Skáney Hrs. V. að gjöf myndbandsupptökur sem hún hafði tekið á fjórðungsmótinu 1988 og þeim myndatökum hefur hún sinnt síðan af miklum áhuga.

Á stjórnarfundi 20.janúar 1991 var rætt um að sanngjarnt væri að sambandið greiddi stjórnarmönnum fyrir ýmis störf svo sem móttöku hryssna í girðingu, umsjón með girðingum og eftirlit á hrossum þar. Ekki hafði áður verið greitt fyrir slík störf en útlagður kostnaður svo sem kílómetragjald fyrir bíl og annað þess háttar.

Árið 1992 á aðalfundi barst sambandinu gjöf frá fjölskyldunni í Skáney til minningar um Marinó Jakobsson, ,,Blesabókin” , svohljóðandi skipulagsskrá fylgdi samin af gefendum:

Skipulagsskrá fyrir Blesabókina

1. gr. Bókin heitir Blesabókin. Hún er gefin Hrossaræktarsambandi Vesturlands árið 1992 af fjölskyldunni á Skáney til minningar um Marinó Jakobsson bónda á Skáney.
2. gr. Bókin er farandgripur og vinnst aldrei til eignar. Um hana skal keppa á fjórðungsmótum á Vesturlandi.
3. gr. Bókin er heiðursverðlaun veitt því kynbótahrossi, sem hæstan dóm hlýtur fyrir byggingu hverju sinni.
4. gr. Inn í bókina skal færa allar upplýsingar um hrossið, nafn, fæðingarstað, ætt, einkunnir og eiganda.
5. gr. Bókin er í vörslu hvers vinnanda milli fjórðungsmóta. Gefendur vátryggja bókina gegn eldsvoða.
   Skáney 1992
   Vilborg Bjarnadóttir
   Bjarni Marinósson og fjölskylda
   Jakob Marinósson og fjölskylda
   Þorsteinn Marinósson og fjölskylda

Var hún svo veitt í fyrsta sinn á fjórðungsmóti 1992 og hlaut þau verðlaun Þengill, 84157807 frá Hólum, eigandi Hrs. V.

1994 var ný tækni að ryðja sér til rúms, en það er sónarskoðun á hryssum um leið og þær voru teknar úr girðingu til að fá vitneskju um hvort þær hefðu fyljast eða ekki. Formaður kynnti þetta á fundi með deildarformönnum 20. nóv. 1994. Fór þessi starfsemi vaxandi þannig að nú árið 2004 er alltaf sónarskoðað úr girðingum og stundum tvisvar. Í fyrra sinnið eftir venjulegt tímabil hryssanna hjá graðhesti og þá teknar burtu þær hryssur sem fylfullar reynast til að létta á haglendi í girðingunum.

Á aðalfundi 1. maí 1992 kom fram í máli Þorkels Bjarnasonar að Stóðhestastöð ríkisins væri komin í nýtt og vandað húsnæði í Gunnarsholti, en nú væru uppi raddir um að einkavæða hana. Á aðalfundi 1. maí 1994 kom fram í máli Þorkels að starfsemi Stóðhestastöðvarinnar væri heldur að dragast saman og hestum að fækka. Á stjórnarfundi 8. febrúar 1995 var tekið fyrir bréf frá nefnd sem kosin hafði verið til að gera tillögur um framtíð Stóðhestastöðvarinnar undirritað af Baldvini Kr. Baldvinssyni formanni nefndarinnar. Í bréfinu eru spurningar í 9 liðum og sumum þeirra skipt í A, B og C undirliði. Þessum spurningum hefur stjórn Hrs. V. svarað að því er séð verður með mikilli kostgæfni þar sem kemur fram skýr vilji stjórnarinnar að Stóðhestsstöðin haldi áfram í lítið breyttri mynd og það álit látið í ljósi að hún hafi á umliðnum árum verið snar þáttur í framförum á stóðhestaeign landsmanna. Upp úr þessu fóru að koma blikur á loft um framtíð hennar. Á stjórnarfundi 25.mars 1996 var staða hennar rædd og samþykkt áskorun um að Stóðhestastöðin starfi áfram í óbreyttri mynd.

Á stjórnarfundi 11. des. 1996 var ákveðið að láta 17 daga líða frá að stóðhestur er tekinn frá hryssum þar til sónarskoðun fer fram. Ennfremur að taka þátt í vestlenskum hestadögum í reiðhöll Gusts í Kópavogi í apríl 1997 með því að sýna eitthvað af stóðhestum sambandsins.
Á stjórnarfundi 6. júní 1997 var samþykkt að veita Skúla Kristjónssyni Svignaskarði viðurkenningu fyrir stjórnarstörf í þágu hrossaræktar á fjórðungsmótinu þá um sumarið.
Á aðalfundi 27. apríl 1997 var samþykkt að Hrs. V. veiti árlega verðlaun þremur efstu hrossunum í hvorum flokki sem sýnd voru á árinu í eigu heimamanna.
Ekki voru verðlaunagripir eða peningaupphæð nefnd og virðist hugmyndin að ákvörðun um það sé tekin hverju sinni.

Eftir 1990 fór fram víða um land umræða um sameiningu ýmissa félagasamtaka hestamanna í landinu svo sem hagsmunasamtaka hestamanna og hrossaræktarsambandanna og Hrossaræktarsambandi Íslands og e.t.v. fleiri. Þessi mál voru rædd á Vesturlandi sem annars staðar og komu m.a. á dagkrá stjórnarfundar 18. mars 1997 en engin ákvörðun tekin. Aftur á dagskrá aðalfundar 27. apríl 1997 þar sem formaður í raun opnaði á umræðu um þessi mál í skýrslu sinni. Fundarmenn gáfu vitneskju um áhugaleysi á málinu með því að ræða það lítið.

Á stjórnarfundi 8.okt. 1997 sagði formaður Bjarni Marinósson frá tillögu um sameiningarferil Félags hrossabænda og Hrossaræktarsambands Íslands en þar kemur fram að hrossaræktarsamböndin sem ekki hafa sameinast, hefðu rétt á að senda 2 fulltrúa með málfrelsi en ekki atkvæðisrétti á fundi sem haldnir yrðu og fellur Hrs. V. undir þetta atriði.

Á stjórnarfundi 30.nóv 1997 segir formaður frá aðalfundi Félags hrossabænda og Hrossaræktarsambands Íslands 13. nóv. 1997 þar sem þessi samtök voru sameinuð og heita eftir það Félag hrossabænda. Síðan þetta gerðist í sameiningarmálum hefur nokkur umræða hjá Hrs. V. og Félags hrossabænda á Vesturlandi farið fram um sameiningu en ekkert gerst í því.

Á aðalfundi 4. apríl 2001 taldi formaður Bjarni Marinósson að stefna beri að því að halda fyljunartollum í lágmarki og verja til niðurgreiðslu á þeim hluta af tekjum sambandsins sem koma frá ríkinu í styrk út á skýrslufærð folöld. Þetta er stefna sem Hrs. V. hefur haft frá upphafi.

Á aðalfundi 1. maí 2003 kom fram að stjórn sambandsins ætti í viðræðum við eigendur að Borgum. (áður Haugum) í Stafholtstungum um leigu á landi undir stóðhestagirðingu.

Á stjórnarfundi 2. september kom fram að búið væri að girða nýja girðingu að Borgum og kynnt drög að samningi um hana og engar athugasemdir gerðar við samningsdrögin.
Þá kom fram að nýbúið væri að endurnýja samning um stóðhestagirðinguna í Stóru-Fellsöxl til 31. des. 2008. Þá hafa á allra síðustu árum farið fram viðræður milli Hestamannafélagsins Skugga og Hrs. V. um byggingu reiðhallar í Borgarnesi þar sem Hrs. V. kæmi að málinu með stuðningi um fjárframlag sem svarar þeirri upphæð sem hægt væri að fá frá Framleiðnisjóði landbúnaðarins og með því skilyrði að Hrs. V. kæmi ekki að rekstri reiðhallarinnar.